Wpisy oznaczone ‘poziomy’

Czym jest „podstawowa dyrektywa/wytyczna”?

Autor: Adam Dębowski, 7 maja, 2010, Brak komentarzy

Szczerze mówiąc, nie mamy pojęcia. Istoty ludzkie skupione na każdym poziomie spirali będą miały poczucie pewnych priorytetów, więc każdy może wymyślić tematy, które będą pasować do jego sposobu myślenia – dyrektywy dla uratowania ludzi, kontrolowania ludzi, nawracania ludzi, dominacji nad ludźmi, wychowywania ludzi, poznawania ludzi, kochania ludzi, przemieniania ludzi, itd.

Zatem istnieje rodzaj podstawowej dyrektywy w kierunku bardziej złożonych systemów i nawet podstawowy kierownik – mechanizm wbudowany w ludzką naturę, który sprawia, że siły podwójnej spirali współdziałają, rozwijają się i rosną. Jesteśmy ciekawskim gatunkiem i problemy, które nasza ciekawość kreuje, również przenoszą nas naprzód, aby postępować i myśleć na wiele nowych sposobów.
Dr Graves powiedział: „Sugeruję… i głęboko wierzę, że tak jest, że dla ogólnego dobrobytu całej ludzkiej egzystencji na świecie, przez bardzo długi czas, wyższe poziomy są lepsze niż niższe, a podstawowym dobrem osób zarządzających jakimkolwiek społeczeństwem powinno być promowanie przesuwania się człowieka do wyższych poziomów ludzkiej egzystencji.”
To nie to samo, co „podstawowa dyrektywa”, ale powyższy cytat sugeruje, że Dr Graves wierzył w aktywne ułatwienie przejść w kierunku bardziej złożonych systemów, gdy to odpowiednie i wykonalne, gdyż złożoność naszych problemów wzrasta w miarę życia i wyższe poziomy oferują więcej poziomów wolności dla wyboru odpowiednich zachowań. (Pamiętaj, proces zmiany Spiral Dynamics dokonuje się na dwa sposoby.) Za to ten pogląd powinien zostać przedstawiony w kontekście określonych okoliczności i czasu, w którym żył Dr Graves, gdyż to co jest „podstawowe” znajduje się w umyśle danej osoby i spoczywa w jakimś miejscu spirali. Ludzie skupieni na różnych vMEMEs będą tworzyć swoje własne intencje związane z teorią i używać ich w taki sposób, aby pasowały do świata , w którym żyją. Stwierdzenia typu „dla dobra całej spirali” i „tak że każdy zwój spirali będzie zdrowy i spełniony” oraz „tak że ludzie na każdym poziomie będę najlepsi w ramach swoich własnych warunków” są interpretacjami odpowiedzi na to pytanie.

Autor: dr Don Beck
Tłumaczenie: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Czy spirale zawsze działają jak „schody”?

Autor: Adam Dębowski, 4 maja, 2010, Brak komentarzy

Czy ludzie przenoszą się w górę od jednego poziomu do kolejnego, jak w przypadku wspinaczki po schodach?

Przede wszystkim ludzie nie zawsze przenoszą się „w górę”. Ta teoria jest drogą dwukierunkową; ludzie przenoszą się w górę i w dół, czasem na dłuższy czas osiągają stabilizację. Możesz też obrócić model na boki, odwrócić „wysoko” i „nisko”, tak że ekspansja i wzrost postępują w dół, a nawet skonstruować to jak cebulę: ze współśrodkowymi, rozszerzającymi się łuskami; tak że ruch mógłby być „nad”, „w górę”, „w dół” lub „poza”.

Pamiętaj, że system zachowania jest oparty na połączeniu problemów egzystencjalnych z zewnątrz z neurobiologicznym wyposażeniem wewnątrz. Czasem należy przenieść się w dół do niższego poziomu, który bardziej odpowiada aktualnym rzeczywistościom. Przeniesienie się „w górę” (lub do kolejnego systemu w hierarchii) nie jest zawsze lepsze, jest to jedynie ruch do systemu bardziej złożonego i szczegółowego. Dr Graves używał w swoich pracach zarówno „egzystencjalnej klatki schodowej”, jak i „drabiny egzystencjalnej”, ale doszedł do wniosku, że żadne z tych określeń nie jest odpowiednie do opisu wyłaniającej się, cyklicznej podwójnej spirali.
Ten punkt widzenia zamiast kroków i etapów sugeruje, że wcześniejsze sposoby myślenia i zachowania nie odchodzą. Są one podłączone poniżej, w bardziej złożone systemy, które formują wówczas grupy. Dawne sposoby nie znikają, gdy nowe zdolności/możliwości zostają aktywowane. Zamiast tego przenoszą się do magazynu i jeśli dana osoba jest otwarta, mogą zostać w razie konieczności przywrócone. Dzieje się tak szczególnie wtedy, gdy ludzie zbliżają się do obszaru A’-N’ (GT lub żółty), gdzie mogą czerpać z szerszego repertuaru zachowania. Dana osoba nie znajduje się na jakimś poziomie tak, jakby stała na klatce schodowej rozwoju; funkcjonuje ona w odniesieniu do określonego aspektu życia w określony sposób. Mogą również istnieć wielokrotne podsystemy; a dana osoba może się zmienić, bądź nie.

Warto też zauważyć, że może nastąpić przesunięcie albo warunków życiowych (systemy na zewnątrz) lub systemów neuronowych (systemy wewnątrz) w zależności od siebie nawzajem, tak że gdy jeden „postępuje”, bądź „ustępuje”, inny nie. Proces ten jest bardziej podobny do akcentowanego stanu równowagi niż do wspinaczki po schodach, z osiągnięciem celów w postaci balansu i spójności.

Autor: dr Don Beck
Tłumaczenie: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Pierwsza i druga warstwa – IV

Autor: Adam Dębowski, 24 kwietnia, 2010, Brak komentarzy

Zbytnie podkreślanie różnić między pierwszą, a drugą warstwą może podążać za fałszywą – lub przynajmniej nieważną – cechą; a projektowanie przyszłych warstw jest w najgorszym przypadku popisem aroganckiej dumy, a w najlepszym – zajęciem dla wyznawców. Sugerujemy skoncentrowanie się na bardziej funkcjonalnej spirali ludzkiej niż rozpraszanie się „warstwowością”. Wygląda na to, że „druga warstwa” jest teraz odpowiednikiem stopnia A+; jest komplementem z wyboru. W odwróceniu zwykłego znaczenia „pierwsza warstwa” stała się pojęciem pejoratywnym.

Spojrzenie „warstwowe” („tier-anical”) przypisuje wyższość i duchową mądrość „drugiej warstwie” i skazuje warstwę pierwszą na status drugorzędowy, kreując kategorie dla lepszych i gorszych śmiertelników, z drugą warstwą bliżej istoty transcendentnej. Jest to perspektywa prawie dychotomiczna daleka od intencji całej teorii, która daje siłę każdemu poziomowi, ponieważ każdy jest w swoim kontekście odpowiedni i użyteczny. To podejście czasem przypomina rozciągnięte aspiracje DQ (niebieski) i poszukiwanie świętości, wraz z aspiracyjnymi iluzjami wszechświata, krążącego wokół ostatecznego „najlepszego ja” ER (pomarańczowy), wszystko to wyrażone żargonem post-New Age. Zgadzając się z Dr Gravesem, że wyższe poziomy oferują więcej możliwości niż poziomy niższe, a także z tym, że przeniesienie myślenia wyższego poziomu do rządu i edukacji jest celem chwalebnym, nie można nie powiedzieć, że zdrowe, efektywne ekspresje wszystkich systemów nie są pożądane, czy że wiele problemów nie może zostać spójnie rozwiązanych na przestrzeni całej spirali: D z Q, E z R, F z S, itd. Zastrzeżenie jest takie, że formy mają być konstruktywne, otwarte i zdrowe.
Radzimy ostrożność z warstwowością („tier-ants”), ponieważ to, co czasem jest przedstawiane jako teoria Spiral Dynamics, może być równie dobrze projekcją i snami, które nie mają z tym modelem nic wspólnego. Naszym zdaniem nie jest to zbyt konstruktywne wykorzystanie tej teorii i zamieniają ją ze struktury naukowo/ epistemologicznej w wyłączającą kwasi-religię dla samo namaszczonych elit. Ze względu na to, że spirala jest hierarchiczna i rozszerzająca się, istnieją między poziomami pewne różnice. Jednak nie są one tak łatwe do uchwycenia, jak chcieliby tego tierants, ani tak łatwe do skategoryzowania. I praktyczna uwaga: gdy ktoś okazuje potrzebę powiedzenia Ci z dumą, że on lub jego organizacja ma status „drugiej warstwy”, sprawdź to bardzo ostrożnie; prawdopodobnie tak nie jest, skoro czuje kompulsję, aby ogłosić to z wyższością. Jednym z oznaczników końcowego działania jest zdrowy poziom pokory, ponieważ relatywizm, empatia i niepewność mają wpływ na myślenie; zarozumiałość znika. I jeśli prawdziwy wierny, którego ego jest opakowane w kolor żółty lub turkusowy, ostro Cię krytykuje za niepowodzenie w odpowiednim wypowiadaniu świętego żargonu „drugiej warstwy”, nie panikuj i bądź łagodny. Potrzeba głoszenia w roli misjonarza lub przemądrzałego krytyka oferuje wskazówki Gravesa.

Bycie „druga warstwą” stało się dla wielu gorliwych członków wirtualnego Kościoła Spirali, traktujących to wszystko bardzo serio, podstawową tożsamością. Herezja jest tam równie niemile widziana co w Rzymie za czasów inkwizycji. Niektórzy są całkiem szczerzy w swoim przekonaniu, że więcej myślenia „drugiej warstwy” staje się imperatywne i wszystko, co może ugasić ten entuzjazm jest destruktywne, ponieważ czasu jest niewiele. (Jednak nieliczni zdają się być w stanie wyjaśnić, co „druga warstwa” dla nich znaczy, poza typowym stwierdzeniem, że „zawiera wszystkie wcześniejsze poziomy i dzięki niej widać wyraźniej”. To samo dotyczy „integralności”. Często definicje wydają się mylić myślenie otwarte i otwartość z wyniesieniem na spirali, gubiąc w ten sposób cechy, które już są obecne w efektywnej, skromnej interpretacji ER i relatywistycznej FS, i muszą zostać wzmocnione.)

Autor: dr Don Beck
Tłumaczenie: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Jaki poziom jest najwyższy? Koralowy?

Autor: Adam Dębowski, 15 kwietnia, 2010, Brak komentarzy

Teoria Dr Gravesa i Spiral Dynamics są procesami otwartymi. Nie ma żadnego końcowego stanu, czy szczytu spirali, żadnego etapu kompletności, bądź perfekcji ludzkiej natury. Turkus jest obecnym progiem danych w oparciu o Gravesa, więc koralowy jest po prostu ostatnim kolorem wybranym z palety farb i otwarty na wszystkie rodzaje wyobrażalnych interpretacji.

Nie jest to spirala w kierunku duchowego objawienia i istoty transcendentnej, jak niektórzy mogliby sobie życzyć. Spirala otwiera się i rozszerza; nie skupia się na szczycie, czy zupełnie kończy. „Przyszłość” z każdego poziomu jest kolejna w sekwencji; każda jest coraz bardziej ekspansywna, ponieważ dodaje coś do tych, które nadeszły wcześniej. Przyszłością spirali jest przejście do coraz większej liczby systemów w repertuarze natury ludzkiej. O ile nie zrobimy czegoś wyjątkowo głupiego, bądź nie wystąpi jakiś kosmiczny wypadek, proces ten będzie trwał przez bardzo, bardzo długi czas.
Życie w powodzeniu na każdym poziomie tworzy nowe problemy egzystencjalne i energię, aby szukać nowego systemu. Pary liter Gravesa zawierają pierwszą warstwę AN przez FS; druga warstwa cudzysłowów A’-N’ przez F’-S’; trzecia warstwa podwójnych cudzysłowów (A”-N”, itd.) i tak dalej.
W języku kolorów Spiral Dynamics występuje barwa żółta, po czym jeszcze bardziej popularny kolor turkusowy, koralowy, być może cyranka (stal), śliwka, oberżyna i całe spektrum innych. (Pamiętaj, że użycie par liter jest znacznie ważniejsze od kolorów przy opisywaniu niuansów teorii, gdy siły podwójnej spirali I oraz podwójnej spirali II Gravesa ze sobą współdziałają.) Powtarzający się wzór 6 na 6 był hipotezą; nie dającym się udowodnić faktem. Wierzymy, że język „warstw” stał się zbytnio rozdęty i zniekształcony i teraz go raczej omijamy.

Autor: dr Don Beck
Tłumaczenie: Adam Dębowski,założyciel Instytutu NLP Coaching

Czy ten model jest hierarchiczny?

Autor: Adam Dębowski, 10 kwietnia, 2010, Brak komentarzy

Tak, w wielu wymiarach. W teorię wbudowane są pojęcia ruchu, ekspansji i wzrostu w przestrzeni pojęciowej. Każdy nowy system jest podciągany pod te, które przyszły wcześniej, niosąc dalej elementy z przeszłości i przyjmując nową twarz i umysł. Stąd owa forma rosnącej, ekspansywnej spirali. Jednakże nie jest to hierarchia w pojęciu inteligencji, temperamentu, czy wielu innych wymiarów, które przychodzą i odchodzą na przestrzeni całej spirali. Ludzie nie stają się mniej lub bardziej skromni, mądrzy, czy wartościowi, gdy się wzdłuż niej przesuwają; różne inteligencje stają się ważne, po czym przestają takie być. „W górę” nie jest niezmiennie lepsze, a „w dół” nie jest niezmiennie gorsze; pytanie polega na tym, jaki rodzaj myślenia jest spójny z obecnymi rzeczywistościami i co tworzy życiową satysfakcję/spełnienie.

To powiedziawszy, przebudzenie każdego nowego systemu otwiera możliwość włączenia większej liczby elementów, ale tego nie gwarantuje. Każdy buduje na tym, co przyszło wcześniej, po czym dodaje nowy zestaw priorytetów i przesunięcie w punkcie widzenia. Choć Graves często mówił o wertykalnej kierunkowości – „w górę” do „wyższych” poziomów – nie ma powodu, dla którego model nie mógłby łatwo pójść na boki, w dół lub warstwę od środka, jak cebula. Preferencja wertykalności jest raczej inklinacją kulturową („niebiosa w górze”) niż składnikiem teoretycznym.
Nie jest to worek z marmurami o różnych kolorach, który mógłby zostać ułożony według wzrostu i chcąc nie chcąc podrzucany wokół. Metafora torby z marmurami jest nieodpowiednia, ponieważ w wyłaniającym się procesie istnieje sekwencja. Zbytnim uproszczeniem jest patrzenie na poziomy Gravesa, szczególnie jeśli przedstawiane są jako vMemes, jako oddzielne cząstki, które mogą zostać połączone indywidualnie, zamiast jako połączone elementy całości, z której tworzy się osobowość. Oto pułapka typologii. Bardziej trafny obraz wymaga zmiany – nowe marmury wyrastają ze starych i cała grupa obraca się tak jak wierzchołek, w ten sposób że wszystkie kolory zaczynają formować zachodzący na siebie wzór, gdy marmury stają się niewyraźnymi częściami całości. Wierzchołek staje się oczywiście spiralą.

Autor: dr Don Beck
Tłumaczenie: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Dlaczego występuje tylko osiem systemów, czy kolorów?

Autor: Adam Dębowski, 9 kwietnia, 2010, Brak komentarzy

Nie istnieje jedynie osiem systemów. Model Dr Gravesa jest otwartą teorią z nieograniczoną liczbą możliwych systemów. Jego oryginalne badania wybrały osiem węzłowych stanów i są one jak szczyty nachodzących na siebie zakrętów, przedstawianych przez kod ośmiu kolorów.

Jednak pomiędzy tymi archetypowymi stanami węzłowymi występują pary wchodzących i wychodzących podstanów, w których umiejscowiona jest większość energii życiowej. Przeoczenie tego jest pułapką korzystania z kodu ośmiu kolorów, czego osoby dobrze w tej teorii wyszkolone unikają. W zasadzie istnieje obecnie co najmniej 21 oddzielnych etapów w wyłaniającym się, cyklicznym modelu Gravesa (wchodzące, węzłowe i wychodzące). Przez wiele lat wystarczało siedem poziomów dla wprowadzenia teorii. Gdy Graves znalazł na to ograniczony dowód, jego dane były znikome i B’-O’/8/Turkusowy został włączony dopiero niedawno, choć długo się o nim wcześniej mówiło. Ósmy zdaje się teraz wyłaniać, choć trzeba jeszcze przeprowadzić rzetelne badania nad jego naturą i większość tego, co się teraz mówi, jest jedynie zgadywaniem, ponieważ teoretycznie ósmy poziom musi wyłonić się z sukcesu i problemów wykreowanych przez poziom siódmy. Wciąż zmagamy się z szóstym, znacznie mniej rozpowszechnioną obecnością A’N’.
Jeżeli teoria się utrzyma, wówczas dziewiąty, dziesiąty, jedenasty i wiele innych poziomów psychologicznej egzystencji znajduje się przed nami w repertuarze natury ludzkiej. Naszym zdaniem jakiekolwiek próby opisania ich na tym etapie są czystym domysłem i często w ekstrapolacji od religii DQ, samowzmocnienia i rozciągniętego indywidualizmu ER oraz neo-duchowości FS. Konieczne problemy egzystencjalne potrzebne dla aktywowania bardziej złożonych systemów umysłu/mózgu nie uwidoczniły się z wystarczającą jasnością, czy pilnością, a wysiłki zmierzające do włączenia hierarchii filozoficznej i metafizycznej do perspektywy Gravesa nie trafiają w ideę poziomów psychologicznej teorii egzystencji.

Autor: dr Don Beck
Tłumaczenie: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Spiral Dynamics na świecie – II

Autor: Adam Dębowski, 3 kwietnia, 2010, Brak komentarzy

Punkty zapalne rodzą się wówczas, gdy interesy korporacyjne połączone z władzą rządową (corporatocracies) ze strefy pomarańczowej przejmują władzę nad ludami rdzennymi z obszaru fioletowo-niebieskiego, przynosząc idee postępu i plany rozwoju, które w danym czasie nie pasują do rzeczywistości i które ostatecznie niszczą mniej złożone kultury, języki, wiedzę i ekologie poprzez eksploatowanie ich z tym co „za dużo, za wcześnie”, aniżeli z „za mało, za późno”.
Jednak uratowani z wczesnego koloru zielonego, aktywiści z barwy pomarańczowej lub późnej niebieskiej czasem romantyzują na temat tego, co prymitywne i niefunkcjonalne – ludzkie zoo – spowalniając w ten sposób naturalne wyłonienie się czegoś nowego w tym samym stopniu, co eksploratorzy ze strefy pomarańczowej usiłują przemienić na swój własny obraz lub „misjonarze” ze struktur niebieskich próbują nawrócić na jeden z –izmów.
Myślenie żółte zaczyna kwestionować i analizować wszystkie procesy ludzkie, w miarę jak kwestia przetrwania życia na ziemi staje się coraz bardziej nagląca. Obszar turkusowy jest często romantyzowany w patrzeniu na rozwiązania w skali globalnej, holistycznej – jednak kto wie, skoro jest to w dużym stopniu sfera spekulacji.
Analizowanie całej spirali za jednym razem jest dużym wyzwaniem. Przychodzi to łatwiej i bardziej naturalnie, kiedy zaangażowane jest myślenie w kierunku poziomu A’N’ (żółty), choć mądrzy i otwarci ludzie mogą dodać od siebie swoje zrozumienie i strategie w całym systemie. Najlepsze wskazówki/zasady są jednak wówczas, gdy następuje ramowanie systematyczne.

Autor: dr Don Beck
Tłumaczenie: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Działanie Spiral Dynamics

Autor: Adam Dębowski, 12 marca, 2010, Brak komentarzy

Znalezienie odpowiedniej osoby do odpowiedniej pracy z odpowiednimi materiałami w odpowiednim czasie przy wsparciu odpowiednich systemów i struktur – oto czym zajmuje się Spiral Dynamics.

Wyobraź sobie projektanta systemów ze zdolnościami na poziomie N’ (integracyjny, współzależny, egzystencjalny, elastyczny, pytający, akceptujący), pracującego w firmie o światopoglądzie na poziomie D (każący zło, nagradzający dobrą pracę i godne życie). W firmie, która ceni punktualność i zasady ubioru bardziej niż kompetencje i kreatywność, projektant czuje się nie wykorzystany i sfrustrowany przez system zarządzania skoncentrowany na kwestiach, które wydają się mu drugorzędne i wąskie. Z kolei owej organizacji projektant może wydawać się przeciwnym władzy i skoncentrowanym na sobie. Jeśli są głupi, zakwalifikują go błędnie jako „czerwonego”.

Jeśli jednak organizacja jest mądra, dostosuje swój system zarządzania, aby pasował do danej osoby. Jeżeli tak się nie stanie, straci wartościowego pracownika, gdy projektant zmieni miejsce pracy. Wielu ludzi ma potrzebę bycia zarządzanym w inny sposób, ponieważ przesunęli się na spirali nawet dalej i szybciej niż ich szefowie, nauczyciele, a nawet rodzice. Organizacje cieszące się powodzeniem są zagrożone porażką, jeśli będą dalej zarządzać ludźmi w sposób, jaki przyniósł sukces na samym początku.

Wysiłki marketingowe, plany strategiczne oraz próby fuzji i nabycia/przejęcia często zawodzą, ponieważ liderzy biznesowi zakładają, że odbiorcy i kultury, których próbują dosięgnąć, dzielą z nimi te same systemy wartości. Różne organizacje – firmy i rządy – znajdują się w różnych miejscach spirali i muszą rozwinąć odpowiednie strategie zarządzania i rządzenia, które będą pasowały do ludzi, ich wizji przyszłości i zawodów, jakie wykonują.

Menadżerowie powinni rozwinąć spójne i systematyczne pojęcie do wszystkich kwestii w ramach pętli organizacyjnej – rekrutacja, wybór, zatrudnienie, szkolenie, zarządzanie wewnętrzne i marketing zewnętrzny – więc uzgadniają, integrują i doprowadzają do synergii. Dzisiejsze wyzwania są płynne i skomplikowane. Aby odpowiadać na nie efektywnie, organizacje powinny połączyć swoje funkcje, inteligencje i struktury decyzyjne poprzez stworzenie swoich struktur zarówno od góry do dołu, jak i od dołu do góry.

Autor: dr Don Beck
Tłumaczenie: Adam Dębowski,założyciel Instytutu NLP Coaching

Spotkaj Dr Gravesa – część 2

Autor: Adam Dębowski, 8 marca, 2010, Brak komentarzy

Dr Graves rozwinął obszerny model rozwoju systemów biopsychospołecznych u dorosłych lub „wyłaniające się cykliczne poziomy teorii egzystencji”, jak również praktyczne tego zastosowanie. Jego teoria sugeruje, że każda jednostka lub świadomość zbiorowa wpada gdzieś w, pomiędzy lub pośród tych różnych poziomów bycia, które nie są typami ludzkimi, ale sposobami myślenia o wybranych sprawach. Gdy zastosowanie zarządzania zostało opublikowane w Harvard Business Review w 1966 roku, teoria ta cieszyła się dużym zainteresowaniem, a Dr Graves stał się bohaterem wiele artykułów prasowych. Słaby stan zdrowia przerwał nagle pracę nad jego głównym dziełem w późnych latach 1970-tych.

Na początku Spiral Dynamics było w dużym stopniu uproszczeniem i popularyzacją teorii Dr Gravesa, która utrzymywała, że ludzkie zachowanie może zostać złamane na wiele wzorów lub poziomów egzystencji wraz z odpowiednimi podejściami zarządzającymi, edukacyjnymi, społecznymi i rozwojowymi. Początkowo nazywane teorią systemów wartości i systemów radzenia sobie (Value Systems Theory and Coping Systems), ten punkt widzenia okazał się być bardzo przydatny dla radzenia sobie z różnorodnością i ludzkimi kwestiami. Choć niektórzy lekarze przeszli do spirytualizmu i innych domen, my nadal wierzymy w ogromną przydatność i niewykorzystany potencjał tego oryginalnego spojrzenia.

Teoria Dr Gravesa jest zakorzeniona w teorii systemów ogólnych i psychologii rozwoju, i koncentruje się na zmiennościach „dojrzałej osobowości osoby dorosłej w działaniu” ze wszystkimi jego definicjami, przemianami, pozytywnymi i negatywnymi cechami. Ze względu na to, że jego praca integruje role czynników biologicznych/genetycznych, psychologicznych oraz siły społeczno-kulturowe w tworzeniu poziomów egzystencji doświadczanych przez jednostki i grupy, łączy ona wiele zestawów wiedzy i dyscyplin, aby różne sposoby wiedzy ze sobą współdziałały.

Wynikiem tego jest praca nazwana już w roku 1967 przez kanadyjski magazyn Maclean’s Magazine „teorią, która wyjaśnia wszystko”. Choć Dr Graves uznał to określenie jako zabawne, jego praca pomaga w odpowiedzi na istotne pytanie, które psychologowie, socjologowie, terapeuci, menadżerowie, pedagodzy, politycy i inni wciąż zadają, jednocześnie stawiając im wszystkim nowe intelektualne wyzwania.

Wejdź na stronę clarewgraves.com, aby przeczytać więcej o pracach Dr Gravesa.

Autor: dr Don Beck
Tłumaczenie: Adam Dębowski,założyciel Instytutu NLP Coaching

Więcej o vMEMEs w Spiral Dynamics

Autor: Adam Dębowski, 25 lutego, 2010, Brak komentarzy

O systemach obecnych w Spiral Dynamics można myśleć jako o vMEMEs – system wartości lub meme attractors – które ramują priorytety życiowe, światopoglądy i perspektywy oraz formują kontekst dla indywidualnych memes, które wzrastają i wewnątrz nich krążą. Te budzące się vMEMEs ustanawiają kształt głębokich światopoglądów i mentalności, do których przyłączają się memes lub od których zostają odrzucone. Są rusztowaniem, na którym budowane są konstrukcje umysłu, haczyki podobne do Velcro®, na których zaczepiają się pętle memes. Stoimy na naszych platformach vMEMEs, aby obserwować świat i relacjonować „rzeczywistość” taką, jaką widzimy. Ludzie tworzący reklamy atakują nas memes z nadzieją, że będą one atrakcyjne i utrzymają naszą uwagę.

Zrozumienie głębokich vMEMEs pomaga wytłumaczyć, dlaczego niektóre pojawiające się memes mają „wzięcie”, a inne odpływają w zapomnienie. Meme, które nie pasuje do aktywnego vMEME jest często ignorowane, czasem walczy się z nim jak z intruzem. Kiedy meme pasuje do aktywnego vMEME, staje się częścią memetycznego opakowania (memetic package) i tam trwa. Może nawet tak wpłynąć na otoczenie, aby spowodować przesunięcie w leżącym u podstaw vMEME jako części procesu spirali do bardziej złożonych i szczegółowych koncepcji istnienia. Długość życia meme jest funkcją jego własnej siły i sił pracujących w vMEME.

Na tym poziomie Spiral Dynamics proponuje memetycznej dyskusji coś całkiem nowego. Zwróć chociażby uwagę na to, że memes i vMEMEs nie są tym samym, choć wielu ludzi wydaje się być niezdolnymi do rozróżnienia tych dwóch konstrukcji, jest to konfuzja, która je pomniejsza. Istotnie, niektóre idee i terminologia z teorii SD, taka jak kod koloru, zostały zamienione w memes.

Autor: dr Don Beck
Tłumaczenie: Adam Dębowski,założyciel Instytutu NLP Coaching